روی پیشخوان

تابلو نقاشی 305 محصول وجود دارد

زیرشاخه ها

  • پست امپرسیونیسم

    پست امپرسیونیسم یک جنبش عمدتا فرانسوی است که از زمان آخرین نمایشگاه امپرسیونیست ها تا آغاز پیدایش فوویسم تقریبا بین سالهای 1886تا1905 توسعه یافت. پست امپرسیونیسم در واقع واکنشی بود علیه دغدغه امپرسیونیست ها برای تصویر کردن طبیعی نور و رنگ. در حالی که خواست آنها تاکید بر کیفیت انتزاعی و ارزش سمبلیک آن بود.

    جنبش توسط پل سزان معروف به پدر پست امپرسیونیسم، وینسنت ون گوگ و ژرژ سورا رهبری می شد.

    پست امپرسیونیست ها با رد کردن محدودیت های امپرسیونیسم سعی در گسترش آن داشتند. آنها به انتخاب رنگهای زنده ادامه دادند، اغلب از مقدار ضخیمی از رنگ روی بوم استفاده کردند و زندگی روزمره را موضوع نقاشی های خود ساختند ولی بیشتر تمایل به تاکید بر فرم های هندسی داشتند، گاها با اعوجاج و مخدوش نمودن فرم ها در پی ایجاد اثر اکسپرسیو رفتند. و از رنگ های غیر طبیعی ، خودسرانه و دلبخواه بهره بردند.

  • عصر طلایی نقاشی هلند
  • اکسپرسیونیسم

    اکسپرسیونیسم جنبش هنرمندان مدرنیست بوده است که در شروع قرن بیستم توسط هنرمندان آلمانی ابداع شد و در شعر و نقاشی نمود پیدا کرد. خصوصیت بارز این سبک، نمایش دنیا از نقطه نظر ذهن (سوبژکتیو) و همچنین تحریف و مخدوش کردن افراطی آن به قصد تاثیرگزاری احساسی با توسل به برانگیختن افکار و احوال آدمی. اولویت هنرمندان این سبک به نمایش درآوردن دریافت و تجربه حسی از موضوع است تا واقعیت ملموس در شکل فیزیکی آن.

    اکسپرسیونیسم به عنوان یک سبک آوانگارد ، قبل از شروع جنگ جهانی شکل یافت و تب آن به گستره وسیعی از هنرهای دیگر همچون معماری ، ادبیات ، تئاتر ، رقص ، فیلم و موسیقی گسترش یافت.  

  • اکسپرسیونیسم انتزاعی

    جنبش غیر بیانگرا اکسپرسیونیسم انتظاعی طی دهه چهل و پنجاه قرن بیستم از دل ایالات متهده جوشید. بر خلاف اسمش نه تماما اکسپرسیونیست و نه تماما آبستره است، بلکه آشتی چندین سبک متفاوت محسوب می شود. آنچه این سبک های مختف را به هم گره زده است، تمایل برای بازتعریف طبیعت و چیستی هنر نقاشی است.

    درخشش و گسترش سریع اکسپرسیونیسم انتظاعی به چند دلیل محقق شد. اولی رسیدن موج هنرمندان مدرنیست پناهجو به ایالات متهده در طول دهه سی و چهل بود، فراری از بلای جنگ و عواقب آن و فراری از حکومت های تمامیت خواه اروپایی. دومی ظهور موزه ها و گالری های جدید به خصوص در نیویورک بود. از جمله موزه هنرهای مدرن و موزه گوگنهایم که هر دو با نمایش آثاری از این هنرمندان و با نگاهی ویژه به سبک های کوبیسم، آبستره، دادا و سورئالیسم شکل گرفتند. سومین دلیل استقبال و پشتیبانی منتقدین هنری سرشناسی چون کلمنت گرینبرگ و خریداران ثروتمندی چون پگی گوگنهلم و لئو کاستلی که منابع مالی این نقاشان محسوب میشدند.

    اکسپرسیونیسم انتظاعی در دو ورژن صورت میگرفت. یکی Action Painting همچون کارهای جکسون پولاک و ویلم دکونینگ که از پاشیدین بی نظم رنگ روی بوم و کشیدن خطوط درهم به قصد اکسپرسیون انجام میشد یکی هم color field painting همچون کارهای بارنت نیومن و مارک روتکو که از سطوح رنگی وسیع تشکیل میشد و ظاهر آرامش بخشی دارد. هر دو این ورژن ها در انتخاب اندازه های عریض بوم، ریختن رنگها بدون خویشتنداری و تاکید روی پروسه به جای نتیجه در خلق تصویر، مشترک بودند.

  • نئیو آرت

    نئیو آرت نه جنبش هنری است و نه سبکی در نقاشی. به آثاری که پدیدآورندگان آن بدون آموزش آکادمیک یا هر نوع پروسه آموزشی دست به خلق نقاشی می زنند نئیو آرت میگویند.

  • سمبولیسم
  • کوبیسم

    کوبیسم یک جنبش هنری در اوایل قرن بیستم است که از نظر تاریخی نقاشان و مجسمه سازان اروپایی را به هنر مدرن قرن بیستم رهنمون شد. کوبیسم به صورت فرم های متنوعی ظاهر شده است و به صورت کلی هنر های موسیقی ، ادبیات و معماری را متاثر ساخته است. کوبیسم به عنوان یکی از مهم ترین و الهام بخش ترین جنبش های هنری قرن بیستم شناخته میشود، و عبارت آن به صورت وسیعی به آثار مختلف هنرمندان پاریس نشین در دهه اول و دوم قرن بیستم اطلاق گشته.

    از پیشگامان این جنبش می توان از ژرژ براک ( Georges Braque) و پابلو پیکاسو ( Pablo Picasso ) نام برد. یکی از اصلی ترین وقایع تاثیر گزار در پیش آمد و خلق کوبیسم، نمایش فرم سه بعدی در کارهای واپسین پل سزان بود.

    در آثار هنرمندان این جنبش، اشیاع آنالیز میشود، شکسته میشود و دوباره به شکل انتزاعی سرهم می گردد . به جای در نظر گرفتن و دیدن یک شیء از یک جهت ، هنرمند کوشش میکند شیء را همزمان از چند نقطه نظر و جهات مختلف ترسیم کند. 

  • سورئالیسم

    سورئالیسم یک جنبش فرهنگی است که در اوایل دهه بیستم قرن گذشته آغاز شد و بیشتر با کارهای هنری بصری و نوشتاری شناخته می شود. نقاشان این جنبش صحنه هایی غیر منطقی ولی با تاکید و دقت در تصویرپردازی ترسیم میکردند، موجوداتی عجیب و غریب از اشیاء روزمره خلق میکردند و تکنیک های نقاشی را برای ناخودآگاه خود به شکلی توسعه دادند تا بتواند خود را ابراز کند. هدف آنها " حل مشکل قدیمی ضدیت رویا و واقعیت بوسیله خلق یک حقیقت مطلق، یک فرا واقعیت" بود.

    ویژگی و المانهای کارهای سورئال، سورپرایز، همنشینی و ترکیب اجزاء به صورت غیر متعارف(غیر منتظره) و غیر طبیعی است. هرچند، بسیاری از هنرمندان سورئالیست و نویسندگان این سبک قبل از هر چیز هنر خود را به عنوان بیان جنبش فلسفی خود در نظر گرفته اند. همان گونه که رهبرشان آندره برتون یکبار در تفسیر گفت: سورئالیسم ورای تمام موارد فوق، یک جنبش انقلابی است.

  • رمانتیسیسم
  • امپرسیونیسم

    امپرسیونیسم یک جنبش هنری است که در قرن نوزده میلادی شکل گرفت. و شاخصه های آن آثار کوچک، نازک ولی با این حال قابل تشخیص قلم مو، ترکیب بندی باز ، تاکید بر تصویر دقیق نور با کیفیت متغیر آن ( اغلب برجسته کردن اثر گذر زمان)، موضوعات پیش پا افتاده و معمولی سوژه، گنجاندن حرکت به عنوان یکی از عناصر مهم تجربه و ادراک انسان، همچنین زوایای غیر معمول در آثار این سبک است.

    امپرسیونیسم توسط گروهی مستقل از هنرمندان اغلب پاریس نشین ایجاد شد که با نمایشگاه های بسیار معروفشان در دهه هفتاد و هشتاد قرن نوزدهم به دنیای هنر معرفی گشت. هرچند در ابتدا مورد تمسخر منتقدین قرار گرفتند و نام این سبک هم در واقع زمانی بر سر زبان ها افتاد که لویی لیروی منتقد فرانسوی نام یکی از آثار کلود مونه (Impression, soleil levant) را با تمسخر در یکی از هجویه هایش درباره این گروه به کار برد.

  • آبستره
  • هنر مفهومی
  • هنر معاصر
  • فوویسم

    فوویسم از عبارت فرانسوی les Fauvesبه معنی جانوران وحشی گرفته شده. نام گروه کوچکی از هنرمندان مدرنیست اوایل قرن بیستم که تاکیدشان کیفیات نقاشانه و انتخاب رنگ های قوی بر اساس ارزشهای واقع گرایانه و ذهنی است که از جنبش امپرسیونیسم به جا مانده بود. در حالی که فوویسم به عنوان یک سبک حوالی سال 1900 شکل گرفت و تا بعد از 1910 هم ادامه داشت ولی این جنبش فقط چند سالی دوام آورد. آنها در این مدت سه نمایشگاه موفق و شاخص داشتند. پیشروان این سبک هنری ماتیس و آندره درین بودند.

    ویژگی های بارز این سبک استفاده از قلم های پهن و انتخاب رنگ های بسیار قوی و درخشان است. در حالی که موضوعات نقاشی به حد قابل توجهی از سادگی و انتزاعی است.

    فوویسم میتواند به عنوان ادامه دهنده نقاشی های پست امپرسیونیست ون گوگ ، هم ترکیب شده با پوینتیلیسم سورا و دیگر نئو امپرسیونیست به طور مشخص پل سینیاک طبقه بندی کرد. دیگر نقاشان تاثیرگزار بر این سبک پل سزان وپل گوگن هستند که نقاشی سطوح وسیع پرشده از رنگ را باب کردند.

    یکبار گوگن در سال 1888 به پل سروزیه گفت: " این درخت ها را چگونه میبینی؟ اگر زرد میبینی، خب آنها را با رنگ زرد نقاشی کن. این سایه ها چی؟نسبتا آبی میبینی؟ پس آبی پررنگ معدنی استفاده کن.این برگهای قرمز رنگ را چطور؟ اونها رو با قرمز ورمایلن نقاشی کن"

  • مینیمالیسم
  • نئو اکسپرسیونیسم
  • فوتوریسم

    فوتوریسم یک جنبش هنری و اجتماعی است که در اوایل قرن بیستم در ایتالیا شکل گرفت. تاکید این جنبش بر سرعت، تکنولوژی، جوانی، و خشونت بود. همچنین استفاده از اشیاء در بردارنده این کیفیت ها مثل ماشین، هواپیما و شهرهای صنعتی.

    در حالی که فوتوریسم بیشتر یک پدیده ایتالیایی است ولی جنبش های موازی در روسیه، انگلستان، بلژیک و جاهای دیگر دنیا به این مفاهیم پرداختند.

    فوتوریستها از تمامی مدیوم های هنری از جمله نقاشی، مجسمه سازی، سرامیک و طراحی گرافیک، طراحی داخلی، طراحی شهری تئاتر فیلم مد ، ادبیات و موسیقی و حتی خوراک برای ابراز ذهنیت خودشان استفاده بردند.

  • کانستراکتیویسم

    کانستراکتیویسم(ساخت گرایی) یک فلسفه هنری و معماری برآمده از روسیه سال 1913 توسط ولادیمیر تاتلین است. این فلسفه بر مبنای رد ایده هنر مستقل و از خود برآمده است. تاتلین هنر را " برای ساختن" میخواست. این جنبش علاقه مند به بکارگیری هنر برای اهداف اجتماعی بود. کانستراکتیویسم تاثیر شگرفی بر هنر مدرن قرن بیستم گذاشت.

  • رئالیسم اجتماعی
در صفحه
نمایش 1 - 12 از 305 آیتم
نمایش 1 - 12 از 305 آیتم